شمعی و ... سخنی و ... گامی و ...

       " و در مصیبت صبر پیشه می کنیم . "    ( قرآن کریم  )

رفتی و رفتن تو آتش نهاد بر دل             از کاروان چه ماند جز آتشی به منزل

حــیــدرعــلــی ایــزانــلــو؛

 نماینده ی سورها و سوگ های مردم شهرستان بجنورد ، به ملکوت پیوست .

راست قـامـتی سترگ که به لفظ ، واحد بود و به معنا ، کثیر، امروز دراوج خــوش نامی و خـــوش فرجامی ،جان به جانان سپرد و چونان قطره ای دردل دریا آرام گرفت .

او راه انبیا را در همراه کردن علم و عمل بخوبی پیمود : زمانی در کسوت معلمی و زمانی دیگر در مقام گره گشایی از کار فروبسته ی مردم .

او بی داعیه ی درویشی و سلوک ، راه خـــدا را بدون هیاهو و سهم خواهی از مسیرخدمت به خلق طی کرد و با وظیفه شناسی و دلــســوزی نسبت به مـردم برای حقوق فراموش شده شان ، کوشش نمود ؛در این راه ، دست رد به سینه ی مصلحت زد و حـقـیـقــت را ذبــح شــرعی نکرد و تا بود از "باید "  ها سخن گفت و پیوسته به فردایی می اندیــشـــید که درآن مردم بتوانند در پرتو معنویت ، دنیایی سرشار از شادی داشته باشند .

عمر کوتاه و اثرگذارش ، غزل زیبایی را می مانست که گویی زمانه برای دیارما سروده بود . اینک به مصیبت مرگش ، صبر می کنیم و برسرنوشت سر می نهیم .

درگذشت حیدرعلی ایزانلو را به دوستان و دوستــداران عــدالت که چون او به میهنی آبــاد وآزاد می اندیشند ، تسلیت می گویم.