شمعی و ... سخنی و ... گامی و ...

" آنگاه که مصیبتی رسد ، صبر پیشه سازیم  "

هم شهریان ، دوستان ، خویشاوندان ،

                             عزیزان حاضرو غایب :

    ما هم چون شما  ، و درکنار شما ، معتقدیم :

نه یک پدر،     نه یک همسر ،     نه یک معلم و استاد ،  

  وحتی ،   نه یک عضو شورای شهر ؛

          که جوانمردی آزاداندیش را از دست داده ایم  که عمرش را در کمال 

            صداقت و پاکی وقف مردم شهرش کرد  .

او به راستی نماینده و شریک سورها و سوگ های مردم بود،

او به راستی علم و عمل را همراه هم داشت ،

او به راستی تمام قد ، برای احقاق حقوق مردم  سینه سپر کرد ،

او به راستی تسلیم مصلحت نشد و حقیقت را ذبح شرعی نکرد ،

او به راستی به فردای این دنیا و فردای آن دنیا می اندیشید ،

او به راستی  برای مردم شهر و میهنش به فردایی در پرتو معنویت و سرشاراز شادی می اندیشید .

اما افسوس :

افسوس  که عمرش چون غزل کوتاه بود  ،

                                                   هرچند چون مثنوی بی پایان .

افسوس  که دست ما از او کوتاه شد ،

                                                   هرچند درس های او برای ما باقی ماند.

افسوس  مجال تکمیل و اتمام برنامه ها وآرزوهایش را نیافت ،

                                                   هرچند پیامی روشن برای ما باقی گذاشت.

افسوس  که به ناگهان و زود ازدست دادیمش ،

                                    هرچند ، هرگاه او را از دست می دادیم ناگهانی و زود بود.

اما دلگرمیم ؛

      به شما صمیمیان  ،               قدرشناسان ،             مردم با محبت و مهربان ؛

ما پیام حضور شما را گرفتیم  ، که فریاد داشت :

                              پاکی و صداقت پوشیده نمی ماند

                             وفاداری به مردم پنهان نمی ماند

                             حق خواهی و حق طلبی و راستگویی بی اجر نمی ماند .

                               پایمردی و جوانمردی آشکار می شود .

                                آزادی و آزادمردی و آزاداندیشی تنها نیست .

                                و همچون او، آبادی شهر و میهن آرزوی همه است .

ما به شما بزرگواران اطمینان می دهیم ؛

                            - همانگونه که یکی از دوستانش نوشته بود : -

                   " ما با او در ورای دنیای فانی پیوندی جاوید داریم و اگرچه اودیگر درمیان

                        ما نیست اما بعد مسافت هرگزتاثیری در این پیوند روحانی ندارد ."

   ما براین پیمان هستیم .

اینک به مصداق :

          " آنکه قدردان مردم نباشد قدردان خداوند ، هم نخواهد بود" :

از حضور گرم و صمیمانه شما در هریک از مراحل مراسم ترحیم ،

از پیام های نوشته و نانوشته شما ،

از احساسات به زبان آمده و به زبان نیامده شما ،

از اشک های ریخته و بغض های فروخورده شما ،

از آنچه انجام دادید و آنچه می خواستید انجام دهید ،

                                                         بی حد و بی پایان ،  سپاسگزاریم.

 و از صمیم قلب آرزو داریم :

                        خوش و سعادتمند باشید

                       و در سال جدید پیش رو، جز به شادکامی و شادی ره نسپرید .

                                                 فدای قدمتان   و خیر و نیکی  بدرقه راهتان .